پژوهش های مدیریت در ایران

چکیده گروه‌های صنعتی، تعاملات درون‌‌گروهی و برون‌گروهی دارند. در این مطالعه برای بررسی پویایی خطی اطلاعات، از دوازده گروه صنعتی شرکت‌های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران استفاده شد. از دو معیار اندازه‌گیری محافظه‌کاری شامل معیار «نسبت جمع قیمت به جمع ارزش دفتری سهام» و «نسبت ارزش بازار به ارزش دفتری» استفاده شده است. برای اصلاح آثار عوامل خاص در صنعت، این نسبت روند‌زدایی شد و همچنین جهت کنترل آثار هر صنعت، تورم و عوامل مؤثر بر شاخص‌های صنایع مختلف در دوره‌های زمانی مورد مطالعه از دو معیار- میانگین سالیانه تفاضل ارزش بازار و ارزش دفتری و شاخص هر صنعت- استفاده شد. نتایج تحلیل صنعت نشان می‌دهد که معیار «نسبت جمع قیمت به جمع ارزش دفتری» دارای همبستگی قوی می‌باشد و در نقطه مقابل با به‌کارگیری میانگین نسبت ارزش بازار به ارزش دفتری روند‌زدایی شده نتایج همبستگی قوی‌تر می‌شود. درنهایت استانداردکردن متغیرها براساس شاخص هر صنعت در مقایسه با استاندارد کردن براساس میانگین سالیانه تفاضل ارزش بازار و ارزش دفتری منجر به نتایج قوی‌تری در ضرایب مدل‌های ارزش‌گذاری براساس صنعت می‌شود. بنابراین برای ارزیابی و تحلیل پویایی خطی اطلاعات در گروه‌های صنعتی به همراه گنجاندن عوامل محیطی همچون، سیاست‌های محافظه‌کاری در حسابداری، نوع صنعت، شاخص‌های بازار بورس، نرخ هزینه سرمایه، نرخ تورم، سیاست‌های توزیع سود نقدی، ارزش دفتری و قیمت‌های گذشته و حال اوراق بهادار می‌توان مدل‌های ارزش‌گذاری مبتنی بر سود باقیمانده را به کار رفت.

چکیده دریافت: 2/3/89 پذیرش: 18/12/89 چکیده این پژوهش تلاشی برای معرفی روشی نوین در تحلیل صورت‌های مالی است که در آن از مفاهیم تئوری اطلاعات برای اندازه‌گیری ارزش اطلاعات ترازنامه استفاده شده است. به‌کارگیری مفاهیم تئوری اطلاعات در حسابداری به‌وسیله هنری ثیل ، منجر به ایجاد تفکری نو در تجزیه و تحلیل صورت‌های مالی شد؛ این روش در تحلیل ترازنامه، کل ارقام آن را با هم در نظر گرفته و با استفاده از مفاهیم تئوری اطلاعات، آنتروپی و اندازه‌گیری احتمالات، ارزش اطلاعات انتقال یافته به‌وسیله ترازنامه را محاسبه می‌کند. برای انجام این تحقیق نخست ارزش اطلاعاتی ترازنامه شرکت‌های صنایع غذایی بورس اوراق بهادار تهران طی سال‌های 1384 تا 1387 با استفاده از آنتروپی محاسبه شد، سپس الگوی پیشنهادی طبقه‌بندی اطلاعات مربوط به دارایی‌های ثابت در ترازنامه آن شرکت‌ها پیاده و دوباره ارزش اطلاعاتی آن‌ها اندازه‌گیری و مقایسه شد. نتایج به‌دست آمده نشان می‌دهد در صورتی که اطلاعات ترازنامه این شرکت‌ها در طبقه دارایی‌های ثابت مشهود به گونه‌ای جزئی‌تر در شش طبقه زمین، ساختمان و تأسیسات، ماشین‌آلات و تجهیزات، وسایط نقلیه، اثاثه و ابزار و سایر دارایی‌های ثابت مشهود ارائه شود؛ ارزش اطلاعات انتقال یافته به‌مراتب بیش‌تر از حالتی خواهد بود که دارایی‌های ثابت مشهود به صورت یک رقم کلی در ترازنامه نشان داده شود، هر چند این اطلاعات در پیوست صورت‌های مالی موجود است، اما در این پژوهش به‌طور صرف ارزش اطلاعاتی ترازنامه مدنظر است.