کلیدواژه‌ها = عملکرد

طراحی الگوی رابطه تنیدگی و رفتار شهروندی سازمانی: فراتحلیلی بر نقش تعدیل کننده ویژگی های نمونه پژوهش

دوره 17، شماره 2، تابستان 1392، صفحه 145-176

جیران محمدی، علی اصغر فانی، سعید فتحی

چکیده از همان روزهای اولیه شکل‌گیری مدیریت، تلاش برای بهبود عملکرد به‌عنوان یک اصل اساسی مورد توجه بوده است و این مسأله هر روز ابعاد گسترده‌تر و جدیدتری پیدا می-کند. امروزه رفتارهایی فراتر از شرح شغل و شرایط احراز مشاغل مورد انتظار است. رفتارهایی با عناوین مختلف همچون؛ رفتارهای فرانقشی، عملکرد زمینه‌ای، رفتارهای نوآورانه یا خودجوش و یا رفتار شهروندی سازمانی. از طرف دیگر مطالعات نشان داده تنیدگی مانع بروز این‌گونه رفتارهاست. در همین راستا، ارائه راه‌کارهایی برای کاهش تنیدگی و به تبع آن افزایش رضایت‌مندی کارکنان و بروز رفتارهای شهروندی سازمانی، شناسایی عوامل موثر بر این رفتارها جهت حفظ، افزایش و تقویت آنها از مهم‌ترین اقدامات برنامه‌ریزان و تصمیم‌گیران سازمانی است. رویکرد فراتحلیلی این پژوهش سعی دارد عوامل تعدیل‌گر موثر بر رابطه تنیدگی و رفتارهای شهروندی را مورد شناسایی و بررسی قرار دهد. جامعه آماری این پژوهش کلیه مطالعات منتشر شده در مجلات معتبر داخلی و بین‌المللی است که رابطه تنیدگی و رفتار شهروندی را بررسی نموده‌اند. مجموعاً 169 پژوهش با تعداد 893 اندازه‌اثر مورد شناسایی و تحلیل قرار گرفت. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که پنج مورد از عوامل تعدیل‌گر مربوط به ویژگی‌های نمونه (نوع شغل، نوع سازمان، نقش و جایگاه سازمانی، نوع کارکنان و تعداد جامعه آماری) رابطه تنیدگی و رفتار شهروندی را تحت تأثیر قرار داده‌اند.

ارائه مدلی برای افزایش عملکرد از طریق هماهنگ‌سازی ‏استراتژی‌های تغییرسازمانی

دوره 14، شماره 3، پاییز 1389، صفحه 1-22

سید محمد اعرابی، داود صادقی، سید علی اکبر افجه، تیمور محمدی

چکیده هدف: هدف از تحقیق حاضر، دریافت بررسی رابطه هماهنگی گونه‌های پذیرش استراتژی‌های تغییر ‏سازمانی(گونه‌های ساختار، تکنولوژی، فرهنگ، نیروی انسانی، اهداف) بر افزایش عملکرد است.‏ روش: جامعه پژوهشی حاضر شامل شرکت‌های هواپیمایی خارجی فعال در ایران است و کل ‏شرکت‌های مذکور در طول سال‌های 79-1384 به عنوان نمونه‌های تحقیق مورد آزمون قرار گرفتند.‏ در اجرای این تحقیق از روش ترکیبی با رویکرد کیفی و کمی استفاده ‌شد.روش کیفی استفاده شده ‏در این تحقیق، مطالعه موردی بود‏ ‏ و به منظور اجرای آن از مشاهده، مصاحبه و بررسی متون برای ‏جمع‌آوری اطلاعات استفاده شد. روش کمی مورد استفاده در این تحقیق، میدانی و همبستگی بود. به ‏منظور جمع‌آوری اطلاعات در این روش از دو پرسشنامه محقق ساخته استفاده شد.‏ یافته‌ها: با استفاده از روش کیفی و روش کمی مشخص شد که به موازات افزایش عملکرد ‏شرکت‌های هواپیمایی، گونه‌های استراتژی‌های تغییر سازمانی تغییر پیدا می‌کنند. در ضمن با افزایش ‏میزان هماهنگی گونه‌های استراتژی‌های تغییر سازمانی، میزان عملکرد (کارایی و اثربخشی) آن‌ها نیز بالا ‏‏‌می‌رود.‏ نتیجه‌گیری: سازمان‌های درون یک صنعت می‌توانند به گروه‌های عملکردی مختلف تقسیم شوند ‏‏( به عنوان نمونه عملکرد بالا، عملکرد متوسط، عملکرد پایین).‏ افزایش عملکرد از طریق هماهنگ سازی گونه‌های استراتژیهای تغییر به دو طریق انجام پذیر است: ‏الف-افزایش عملکرد بین گروهی: به موازات افزایش هماهنگی بین گونه‌های استراتژی‌های تغییر، ‏سازمانها می‌توانند صرف نظر از این که در چه گروهی هستند (عملکرد بالا ،عملکرد متوسط،عملکرد ‏پایین)، به صورت فزاینده عملکرد خود را افزایش دهند؛ ب- افزایش عملکرد درون گروهی: به موازات ‏افزایش هماهنگی بین گونه‌های استراتژی‌های تغییر یک سازمان درون یک گروه خاص ( به‌عنوان ‏نمونه ،گروه سازمان‌های با عملکرد پایین) می‌توان انتظار افزایش عملکرد آن سازمان خاص را درون ‏گروه خود داشت. ‏