تبیین ارتباط دانشگاه و صنعت در توسعه خدمات تکنولوژی محور
مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از 31 شهریور 1405
مائده نخعی، مهدی فرحی، میلاد امینی
چکیده هدف از این مقاله، تبیین ارتباط مؤثر میان دانشگاه و صنعت در توسعه خدمات تکنولوژیمحور و ارائه چارچوبی جامع برای بهبود این تعامل، با محوریت قراردادن هوشمندی کسبوکار به عنوان عامل کلیدی تصمیمگیری انجام شده است. روش پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر گردآوری دادهها توصیفی–پیمایشی با رویکرد آمیخته (کیفی–کمّی) است. در بخش کیفی، با بهکارگیری روش تحلیل مضمون ابتدا متون مرتبط به دقت بررسی و سپس مصاحبههای نیمهساختاریافته با خبرگان آشنا به موضوع انجام شد. دادههای حاصل با کدگذاری باز و انتخابی، مقولهبندی گردیدند. در بخش کمّی، پرسشنامهای محققساخت بر اساس مؤلفههای استخراجشده، طراحی و میان ۱۵۲ نفر از مدیران، کارشناسان و خبرگان حوزه صنعت توزیع گردید. پایایی ابزار با آلفای کرونباخ (93/0) و پایایی ترکیبی تأیید و روایی همگرا با میانگین واریانس استخراجشده (AVE >0.05) سنجیده شد. تحلیل دادههای کمی با مدلسازی معادلات ساختاری و رویکرد حداقل مربعات جزئی (PLS-SEM) با نرمافزار Smart PLS 3.0 صورت گرفت. نتایج نشان داد که شش دسته عامل اصلی در سطح معناداری 0.05 و با آماره t بزرگتر از ۱.96 بر ارتباط دانشگاه و صنعت شامل هوشمندی کسبوکار ، استراتژی مدیریت ، عوامل ساختاری، عوامل فرهنگی،عوامل آموزشی و عوامل مدیریتی–مالی تاثیر بسزایی در تسهیل همکاری دوسویه و توسعه خدمات فناورانه دارند. نوآوری این پژوهش نیز ارائه مدلی چند بعدی با استفاده از مفهوم هوشمندی کسب و کار به عنوان هسته اصلی و پوشش همزمان شش متغیر درونی و بیرونی با رویکردی تحلیلی- مدیریتی برای بهبود فرآیندهای تصمیمگیری در تعامل صنعت و دانشگاه است.
