تبیین کارکردهای روش مدلسازی جمعی و گروهی در پویایی شناسی سیستمها
دوره 24، شماره 4، زمستان 1399، صفحه 127-154
علی حاجی غلام سریزدی، علی رجب زاده قطری، علینقی مشایخی، علیرضا حسن زاده
چکیده رویکرد پویاییشناسی سیستمها بر مشارکت افراد در مدلسازی و همچنین ارزیابی مدل و مدلسازی تاکید دارد. در سالهای اخیر روشهای مدلسازی مشارکتی چه بصورت فردی و چه گروهی و همچنین روش مدلسازی جمعی که مبتنی بر مشارکت انبوه مردم از طریق وب 2 و شبکههای اجتماعی است توسعه داده شده است. با این حال تاکنون مطالعه سیستماتیک زیادی برای ارزیابی اثربخشی و مقایسه این روشهای مدلسازی صورت نگرفته است. از طرف دیگر در توسعه روشهای مدلسازی بخصوص روش جدید مدلسازی جمعی، ویژگیها و خصوصیات خاصی را برای هر یک برشمردهاند که نیاز است تا با بررسی دقیق آنها مورد واکاوی قرار گیرد. لذا این مقاله بدنبال ارزیابی و مقایسه سیستماتیک روش مدلسازی جمعی و گروهی است. برای این منظور از طریق پرسشنامه آنلاین به بررسی این دو روش مدلسازی پرداخته شده است. نتایج بیانگر این بود که مشارکتکنندگان به تاثیر مثبت جلسات مدلسازی گروهی و جمعی در تامین اهداف و همچنین اهمیت و مفید بودن این جلسات اذعان کردند. با این حال نتایج نشان داد مدلسازی جمعی در شناخت ابعاد مختلف تامین مالی جمعی با نگاهی واگرا، انتشار مباحث و فرهنگ سازی در جامعه مفیدتر است در حالی که مدلسازی گروهی در عمق بخشیدن شناخت افراد نسبت به ابعاد تامین مالی جمعی با نگاهی همگرا، افزایش تعهد (احساس مسئولیت) افراد نسبت به توسعه تامین مالی جمعی مفیدتر بوده است. همچنین نتایج نشان داد تنوع افراد و ساختار غیررسمی جلسات در موفقیت مدلسازی جمعی و گروهی تاثیر معنیداری دارد.
