طراحی مدل مفهومی مطلوب برای افزایش سازگاری شغلی و هوش فرهنگی کارکنان
دوره 22، شماره 1، بهار 1397، صفحه 219-239
علی رضا کاملی، حمیدرضا یزدانی، سهیل نجات، روح الله نیکخواه کیارمش
چکیده از ابزارهای مهم برای انجام اثربخش وظایف در محیطهایی با نیروی کار متنوع و ناهمگون هوش فرهنگی و سازگاری شغلی است. ارتقا سازگاری شغلی و هوش فرهنگی به ما کمک میکند تا در سازمان پرچالش بتوانیم با افراد دارای فرهنگهای مختلف به صورت مناسبی تعامل برقرار کنیم. پژوهش حاضر با توجه به اهمیت موضوع درپی بررسی تأثیر سرمایه روانشناختی، هوش فرهنگی و اعتماد بر سازگاری شغلی است. روش تحقیق براساس هدف کاربردی و از نوع توصیفی- همبستگی است. جامعه آماری این پژوهش کارکنان سازمان حج و زیارت استان تهران است. 175 پرسشنامه معتبر پس از نمونهگیری تصادفی ساده گردآوری شد و با استفاده از نرمافزار اسپیاس 22 و لیزرل 8.8[1] تجزیه و تحلیل شد. پایایی پرسشنامه از محاسبه ضریب آلفای کرونباخ و روایی آن از تحلیل عاملی تأییدی مرتبه اول و مرتبه دوم بررسی شد. پرسشنامههای همگی در طیف لیکرت تنظیمشده و پس از ارزیابی و تأیید خبرگان توزیع شدهاند. فرضیههای پژوهش با استفاده از تحلیل مسیر آزمون شدند. نتایج آزمون نشان داد که سرمایه روانشناختی بر هوش فرهنگی، هوش فرهنگی بر اعتماد سازمانی و سازگاری شغلی تأثیر مثبت و معناداری دارد، همچنین اعتماد سازمانی بر سازگاری شغلی تأثیر مثبت و معناداری دارد. [1] LISREL 8.8
