پژوهش های مدیریت در ایران

چکیده هدف این مقاله واکاوی استراتژی‌های استواری برای کسب وکارهایی است که قصد دارند عملکرد موفقی در آینده بخش کشاورزی هوشمند ایران داشته باشند. بدین منظور با استفاده از یک روش آینده‌نگاری یکپارچه مبتنی بر سناریوپردازی به استخراج آینده‌های جایگزین پیش‌روی کشاورزی ایران برای بازه ده ساله (2032) پرداخته شد. روش‌های شبکه تجارت جهانی (GBN)، تحلیل اثر متقابل (CIA) و MICMAC به صورت ترکیبی برای این منظور به کار گرفته شدند. چهار پیشران اصلی شناسایی شدند که عبارتند از همکاری و مشارکت از طریق تشکل‌های قوی، در مقابل گروه‌های لابی و فشار و همچنین توسعه زیرساخت‌های فناوری و رشد نوآوری در مقابل عدم بلوغ اکوسیستم نوآوری. با ترکیب معنادار پیشران‌ها با نظر خبرگان سه مسیر محتمل و معنادار به سوی آینده کشاورزی ایران استخراج شدند: کشاورزی ‌هوشمند، کشاورزی دولتی و کشاورزی سنتی. برای سناریوهای توسعه‌یافته، مجموعه‌ای از استراتژی‌ها با مصاحبه عمیق با خبرگان و همچنین جستجوی کتابخانه‌ای که بتوانند استواری استراتژیک را در هر سناریویی در 10 سال آینده تضمین کنند واکاوی شدند. نتیجه اصلی در سطح کلان این است که همکاری و مشارکت با توجه به نقش کلیدی در منسجم کردن منابع و قابلیت-ها، نقش اصلی را در شکل‌دهی آینده کشاورزی ایران و همچنین استواری استراتژیک دارد. نهایتا با به کارگیری دو معیار استواری یعنی امکان‌پذیری و انعطاف‌پذیری اقدام به رتبه‌بندی استراتژی‌های استواری شد. همکاری‌های استراتژیک و توسعه نوآوری‌های کاربردی استوارترین استراتژی‌ و سرمایه‌گذاری مستقل و توسعه نوآوری‌های پیشرفته به طور مستقل، ضعیف‌ترین استراتژی‌ها شناخته شدند.