آسیبشناسی الگوی حکمرانی آموزش عمومی در ایران
دوره 26، شماره 4، زمستان 1401، صفحه 97-121
ملیحه هاشمی، مهدی مرتضوی، حامد رحمانی
چکیده هدف: پژوهش حاضر با هدف آسیبشناسی الگوی حکمرانی آموزش عمومی در ایران انجام شد.
روش پژوهش: این پژوهش بهصورت ترکیبی اجراشده است. در مرحله کیفی از راهبرد تحلیل مضمون در نرمافزار اطلس تی آی و روش نمونهگیری نظری استفادهشده است. در مرحله کمی، راهبرد پیمایش و همبستگی در پیشگرفته شد و با استفاده از نمونهگیری تصادفی، 384 نفر بهعنوان نمونه در نظر گرفته شدند. برای اجرای مدل، از روش تحلیل عامل تائیدی در نرمافزار لیزرل استفاده شد.
یافتهها: ابتدا بر اساس تحلیل مضمون با مصاحبه با صاحبنظران و خبرگان آموزشوپرورش به شناسایی آسیبهای موجود در حکمرانی آموزش عمومی پرداختهشده است. 4 مضمون فراگیر و 11 مضمون سازنده و 46 مضمون پایه شناسایی شدند. مضامین فراگیر در آسیبشناسی حکمرانی آموزش عمومی عبارتاند از: عدم پاسخگویی، مشکلات زیرساختی، عدم مشارکت و عدم انعطافپذیری. در ادامه برازش شبکه مضامین شناساییشده، از تحلیل عامل تائیدی استفاده شد. نتایج بیانگر تائید تمامی عوامل شناساییشده است.
نتیجهگیری: درنتیجه کلی میتوان گفت که با بهبود مؤلفههای عدم پاسخگویی، مشکلات زیرساختی، عدم مشارکت و عدم انعطافپذیری، میتوان زمینهسازی حکمرانی خوب در آموزش عمومی در ایران را فراهم نمود. به نظر میآید انجام این پژوهش منجر به ارائه مدلی جامع درباره حاکمیت خوب آموزشی میگردد که متناسب با شرایط اجتماعی، فرهنگی، سیاسی و اقتصادی کشور باشد.
