پژوهش های مدیریت در ایران

چکیده ابهام و عدم قطعیت موجود در ماهیت و محدودیت شناختی ذهن انسان، همواره پیش‌بینی رفتار و مشخصات ناشناخته سیستم‌هایی که با انسان سروکار دارند‌ را دشوار می‌سازد. درنتیجه، پیش‌بینی در این حوزه، نیازمند ساخت مدل‌هایی است که ابهام را به عنوان بخشی از سیستم درنظر گرفته و مدل‌سازی کند. هدف از این مقاله بهره-گیری از هوش مصنوعی و الگوریتم‌های بهینه‌سازی پیشرفته برای مدل‌سازی کارایی پرسنل است که در این بررسی از متغیرهای هوش هیجانی و ویژگی‌های فردی به عنوان ورودی و از سه بعد وظیفه‌شناسی، دقت در کار و سرعت در کار به عنوان خروجی مدل پیش‌بینی کارایی امدادگران وگازبانان شرکت گاز استفاده گردیده است. درنهایت، به‌منظور مدل‌سازی کارایی، با ترکیب الگوریتم ژنتیک و روش تجزیه مقادیر منفرد با سیستم استنتاج فازی عصبی، سیستم بهینه‌ی استنتاج عصبی-فازی تطبیقی بر اساس داده‌های واقعی بکار گرفته شد. این سیستم قادر است با وجود پیچیدگی و ناشناخته بودن رفتار در حوزه منابع انسانی، کارایی پرسنل را با حداقل خطای آموزش، حداقل خطای پیش‌بینی و حداکثر انطباق‌پذیری با کارایی واقعی پیش‌بینی نماید به‌طوری‌که بر اساس الگوریتم معرفی شده، درمورد 84% تا 96% از رکوردهای مورد بررسی، ابعاد کارایی دقیقا برابر با مقدار واقعی پیش‌بینی می‌شوند.