ساخت چارچوبی پایهای و استاندارد برای اندازهگیری شکاف دیجیتالی
دوره 13، شماره 4، زمستان 1388، صفحه 141-164
پیام حنفیزاده، محمد رضا حنفیزاده، محسن خدابخشی
چکیده یکی از مهمترین مشکلات محققان بررسیکننده شکاف دیجیتالی ، نبود مجموعهای استاندارد از شاخصهایی است که اولاً شکاف دیجیتالی میان کشورها را به طور مناسبی اندازهگیری کند، ثانیاً آمار و اطلاعات آنها بتواند به وسیله بیشتر کشورها جمعآوری شود و ثالثاً بهعنوان یک پایه و استانداردی برای آمارهای قابل مقایسه جامعه اطلاعاتی استفاده شود. در این مقاله چارچوبی از این نوع شاخصها - که شاخصهای اصلی شکاف دیجیتالی ذکر میشود- ارائه میشود تا بهوسیله آن بتوان از طریق تنظیم استانداردها و هماهنگسازی آمارها در سطح جهان، شکاف دادهای و آماری در زمینه شکاف دیجیتالی را کاهش داد. مهمترین محدودیت برای استخراج این نوع شاخصها، نداشتن آمار و اطلاعات برای برخی شاخصهای در اغلب کشورها و در نتیجه عدم امکان استفاده از روشهای آماری برای استخراج آنها است. در تحقیق حاضر برای غلبه بر این محدودیت، از دانش و اطلاعات 45 مدل بینالمللی اندازهگیری شکاف دیجیتالی بهعنوان نظرات خبرگان استفاده شده است. این امر از طریق بهکارگیری روش آنتروپی و در نظر گرفتن اهمیت این مدلها محقق شده است. از مقایسه شاخصهای اصلی بهدست آمده و شاخصهای اصلی جهانی آشکار میشود که در شاخصهای اصلی جهانی به سه حوزه آموزش الکترونیکی، دولت الکترونیکی و توانمندسازهای دنیای شبکهای برای ارزیابی شکاف دیجیتالی توجه نشده است.
برنامهریزی استراتژیک سیستمهای اطلاعاتی شرکتهای مادر: مطالعه موردی شرکتهای مادر مدیریتی در ایران
دوره 12، شماره 1، بهار 1387، صفحه 127-158
پیام حنفیزاده، سروشا معیر
چکیده شرکتهای مادر، ماهیت متفاوتی در مقایسه با شرکت های تجاری دارند. شرکت مادر با داشتن سیاست مشخص در قبال محصولات و خدمات به حمایت، پشتیبانی و کنترل شرکت های تابعه خود می پردازد. از آنجا که دو شرکت مادر با سبد محصولات و خدمات مشابه، حتی در سطح بین المللی به ندرت یافت می شود، مفهوم رقابت و برنامه ریزی استراتژیک در بین آنها با شرکت تجاری معمولی متفاوت است. این تفاوت در نقش اساسی حمایت و پشتیبانی از شرکت های تابعه به ظهور می رسد. برنامه ریزی استراتژیک سیستمهای اطلاعاتی بدین جهت صورت می گیرد تا محور سرمایه گذاری در زمینه فناوری اطلاعات و ارتباط را با اهداف استراتژیک سازمان همسو نماید. از آنجائیکه هدف استراتژیک و مفهوم رقابت در میان شرکت مادر از شرکت تجاری متداول تک یا چند محصولی متمایز است، لذا مراحل برنامه ریزی استراتژیک سیستمهای اطلاعاتی نیز برای شرکت های مادر از فرایند متفاوت تبعیت می کند. این ماهیت متمایز باعث در نظر گرفتن ملاحظات در مراحل برنامه ریزی استراتژیک سیستمهای اطلاعاتی می شود. این مقاله با بکارگیری روش ارزیابی متوازن، منابع محدود سرمایه گذاری را روی فرآیندهایی متمرکز می کند که در تحقق اهداف استراتژیک شرکت های مادر نقش اساسی دارند.
برنامهریزی استراتژیک استوار با استفاده از برنامهریزی سناریو و سیستم استنتاج فازی
دوره 10، شماره 20، بهار 1385، صفحه 137-170
پیام حنفیزاده، سید محمد اعرابی، علی هاشمی
چکیده در فرایند برنامهریزی استراتژیک ، زمان و عدم قطعیت، نقش مهمی ایفا میکنند [1، صص 361-384]. تغییرات غیرقابل پیشبینی در محیط، بسیاری از صنایع را زمینگیر ساخته و یا از صحنه رقابت حذف کرده است و پیشبینیها در مورد آینده را با شکست روبهرو ساخته است. سازمانها بهطور غیرقابل پیشبینی با تکنولوژیهای جدید، محصولات جدید و بازارهای جدید روبهرو میباشند و استراتژیهای تدوین شده، پاسخگوی نیاز آنها در چنین محیط پویا و متغیری نیست. این فشارها در آینده افزایش نیز خواهد یافت، زیرا که تغییرات تکنولوژیکی، اقتصادی و اجتماعی همچنان رو به گسترش است. بدیهی است که آینده قابل پیشبینی نیست. اما نکته قابل توجه این است که سازمانها میتوانند خود را برای مقابله با آن آماده کنند و این آمادگی سبب ایجاد مزیت رقابتی برای آنها میشود. هر چه عدم قطعیتها تشدید شود، مزیت رقابتی سازمانهایی که استراتژیهای پایدار و مقاوم را در برابر تغییرات تدوین کردهاند، نیز افزایش مییابد. هدف این مقاله معرفی روشی است که به سازمانها قابلیت تدوین استراتژیهای استوار در شرایط عدم قطعیت را میبخشد و آنها را در جهت مصون کردن استراتژیهای خود در برابر تغییرات محیطی هدایت میکند. روش معرفی شده در این مقاله، از این جهت که روش عمومی تدوین استراتژی را با دو ابزار مقابله با عدم قطعیت، یعنی برنامهریزی سناریو و سیستم استنتاج فازی ترکیب میکند، از تازگی و نوآوری برخوردار ساخته است. این روش با استفاده از عوامل غیرقطعی در محیط، اقدام به طراحی سناریوهای محتمل پیش روی سازمان کرده و با استفاده از اطلاعات فازی بیان شده بهوسیله خبرگان در سیستم استنتاج فازی اقدام به انتخاب استوارترین استراتژی سازمان در مواجهه با سناریوهای طراحی شده میپردازد. این روش به مدیران و برنامهریزان استراتژیک سازمانها، کمک میکند تا بتوانند با ارزیابی محیط آینده خویش، به بینش درستی در تدوین استراتژیهای سازمان دست یابند و مزیت رقابتی سازمان را در محیط آشفته و متغیر آینده حفظ کنند. این روش به مدیران و برنامهریزان استراتژیک سازمانها، کمک میکند تا بتوانند با ارزیابی محیط آینده خویش به بینش درستی در تدوین استراتژیهای سازمان دست پیدا کنند و مزیت رقابتی سازمان را در محیط آشفته و متغیر آینده حفظ کنند.