ارائه مدلی برای تحلیل و پیشبینی رفتار کاربران الکترونیکی مبتنیبر تکنیکهای وبکاوی
دوره 21، شماره 3، پاییز 1396، صفحه 73-95
ابراهیم تیموری، محمد فتحیان، انیس فرشیان عباسی
چکیده امروزه ظهور خدمات مبتنیبر وب مانند تجارت الکترونیکی، بانکداری الکترونیکی و موارد مشابه موجب ایجاد تغییرات اساسی در روش زندگی انسانها شده است. وب یک رسانه ارتباط مستقیم با هزینه کم را برای ارائه خدمات کسب و کارها به مشتریانشان فراهم میکند. کسب و کارها برای فعالیتهای ترویجی و بازاریابی هدفمند نیاز به ثبت، بررسی و تحلیل رفتار کاربران و کشف دانش نهفته در آن را دارند تا بتوانند محتوا و ظاهر وب سایت خود را با علایق و نیازهای کاربران سازگار و شخصیسازی کنند. در این راستا برای تحلیل رفتار کاربران و ارائه پیشنهادات پویا و متناسب با الگوهای رفتاری آنها میتوان از تکنیکهای وبکاوی استفاده کرد. در این پژوهش مدلی ارائه شده است که به کمک آن میتوان رفتار کاربران الکترونیکی را تحلیل و پیشبینی کرد. در این مدل ابتدا کاربران به کمک الگوریتم انتشار کشش خوشهبندی شدهاند و سپس به وسیله الگوریتم کاوش الگوهای ترتیبی سی.ام. اسپید رفتارشان تحلیل شده است. در گام بعد برای هر خوشه پروفایل کاربری مختص آن خوشه تشکیل میشود. سپس به کمک این پروفایلها میتوان توصیههایی را به کاربران جدید ارائه کرد. نتایج بهدستآمده حاکی از این است که مدل ارائه شده کارایی قابل قبولی دارد.
مدلسازی روابط بین سازمانی: بررسی تأثیر عوامل رابطه ای روی شکل گیری ساختار مشارکتی
دوره 15، شماره 3، پاییز 1390، صفحه 61-85
ابراهیم تیموری، مهدی فشارکی، افشار بازیار
چکیده مدلسازی روابط بین سازمانی: بررسی تأثیر عوامل رابطه ای روی شکل گیری ساختار مشارکتی ابراهیم تیموری1٭، مهدی فشارکی2، افشار بازیار3 1- استادیار گروه مهندسی صنایع دانشکده مهندسی صنایع، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران 3- دانشیار گروه کامپیوتر، دانشگاه صنعتی مالک اشتر ، تهران، ایران 2- دانشجوی دکتری مهندسی صنایع دانشکده مهندسی صنایع، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران دریافت: 13/10/88 پذیرش: 4/2/90 چکیده روابط بین سازمانی در سه بعد رابطه ای، ساختاری و نتایج قابل بررسی هستند. هدف اصلی این پژوهش بررسی ارتباط عوامل رابطه ای با یکدیگر و تأثیر آن ها روی چگونگی شکل گیری ساختار است. بر این اساس، با تعریف متغیرهای عملیاتی مرتبط با متغیرهای قدرت، ادراک خطرپذیری، کنترل، و اعتماد به عنوان متغیرهای رابطه ای، تأثیر این متغیرها روی یکدیگر و روی نحوه شکل گیری ساختار مشارکتی بررسی شده است.روابط متغیرها در قالب چند فرضیه و یک مدل با استفاده از یک نمونه شامل 112 مدیر عالی مورد ارزیابی قرار گرفته اند. یافته های پژوهش نشان داد قدرت نامتوازن روی ظهور ادراک خطرپذیری رابطه ای تأثیر مثبت دارد. ادراک خطرپذیری رابطه ای نیز یک پیش بینی کننده مثبت برای کنترل محافظت کننده و یک پیش بینی کننده منفی برای اعتماد به التزام طرف مقابل (التزام مبنا) می باشد. از طرف دیگر، کنترل محافظت کننده یک پیش بینی کننده منفی برای ساختار مشارکتی است، در حالی که اعتماد التزام مبنا یک پیش بینی کننده مثبت برای این گونه از ساختارها است. بررسی های بیشتر نشان داد که اعتماد وقتی از یک آستانه فراتر رود، فاقد تأثیر معنادار روی ساختار مشارکتی است و کنترل محافظت کننده نیز به طور صرف وقتی از یک آستانه عبور کند، موجب تخریب رابطه مشارکتی می شود.
