مدل تعادل نقطهای در نظام بودجهریزی ایران
دوره 15، شماره 1، بهار 1390، صفحه 181-200
محمد جواد حضوری1‏، الهام حضوری2‏
چکیده در این مقاله گرایش خطمشیگذاران بودجه در به کارگیری دو مدل جزئی تدریجی و مدل تعادل نقطهای با استفاده از دادههای آماری بودجه در فصل آموزش و پرورش و برنامههای زیر مجموعه آن در طول سالهای 53-85 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. به این منظور اعتبارات مصوب فصل آموزش و پرورش در بودجه کل کشور و پانزده برنامه آن با استفاده از آزمونهای کلموگروف اسمیرنف، ضرایب کشیدگی و چولگی و نیز درصد تغییرات مورد سنجش قرار گرفت. نتایج نشان میدهد که شیوه برنامهریزی برنامههای اصلی در فصل آموزش و پرورش از مدل تعادل نقطهای پیروی میکند. در حالی که برنامههای جانبی و به طور عمده تخصصی با مدل جزئی تدریجی قابل تعریف هستند. به نظر میرسد علاوه بر عامل مهم قیمت نفت و ترجیحات فرهنگی، اعتقادی خط مشیگذاران، ارتباط نوع برنامه با مأموریت اصلی نهاد دولتی نیز در ایجاد نقاط فراز و فرود در فصل آموزش و پرورش مؤثر است.