مدل راهبردی توسعه ارتباطات سیار با رویکرد منافع امنیت ملی
دوره 17، شماره 4، زمستان 1392، صفحه 179-202
علی مبینی دهکردی، رسول سراییان
چکیده رشد انفجاری تلفن همراه در دهۀ اول قرن 21 موجب شد اتحادیه جهانی مخابرات ، فناوریهای ارتباطات سیار را پیشران رشد فاوا در جهان نام نهد. ورود این فناوری به کشور همانند هر فناوری نوظهور دیگر موجب تحول در ابعاد مختلف اقتصادی، اجتماعی- فرهنگی، سیاسی و دفاعی- امنیتی شده است. تحقیقات انجامشده در حوزه امنیت ملی، به صنعت ارتباطات سیار بصورت مستقیم نپرداختهاند. هدف این مقاله ارائه مدلی ساختاری برای توسعه ارتباطات سیار با رویکرد منافع امنیت ملی است. بدین منظور مساله تحقیق و روش حل مساله با رویکرد سیستمی مشخص شد. سپس خطوط راهنمای تحقیق، یکی پس از دیگری مورد مطالعه قرار گرفتند. پس از شناسایی عناصر و روابط بین این عناصر، به کمک مدلسازی ساختاری تفسیری، مدل توسعه، که یک گراف جهتدار است، ارائه شده است. عناصر مدل عبارتند از: امنیت ملی، منافع ملی، آیندهنگاری، شناخت محیط، رویکرد طراحی حل مساله، تفکر مرزشکنانه، توسعه بر مبنای نظریه منتخب، تنظیم مقررات، نیات راهبردی و اسناد بالادستی و کلانروندها. مدل نهایی در 5 سطح معرف تبدیل نیات راهبردی به برنامه اجرایی با نقش کلانروندهای جهانی است. پیشنهاد لایهبندی سطوح مدل جهت اجرا و اثرگذاری بلندمدت تصمیمات ملی و دستاورهای داخلی بر پیشرانهای جهانی از سایر دستاوردهای مدلسازی میباشند.
